Każda decyzja pociąga za sobą pewne konsekwencje. Za niedopełnienie obowiązków Eliza Finder ma się podjąć nowego zadania, ale odbiegającego od jej codziennej pracy. Tym razem ma stać na straży pewnej ekspedycji archeologicznej, która poszukuje tego, co pozostało po świątyni pogańskiej. Zadanie, które miało być rodzajem kary, czyli bardziej nudne, okazuje się dużo bardziej skomplikowane i niebezpieczne niż początkowo się wydawało. Gdy poszukiwacze docierają do prastarych krypt, czai się w nich ukryty przez lata mrok. Z tego mroku wyłania się istota, która z jakiegoś powodu poluje na Agentkę i to nie jedyny powód jej zmartwień. Wokół mnożą się tajemnice, tak jak i mitologiczne istoty, czy duchy.
„Zawsze coś po nas zostaje. Jakiś kawałek historii, którą możemy stworzyć na tym świecie, bo to życie i wszystko, co nas otacza, jest nam tylko użyczone na jakiś czas.” str. 246
Po ciekawym i zachęcającym pierwszym tomie (opinia tutaj) postanowiłam od razu sięgnąć po tom drugi. To była dobra decyzja, gdyż okazało się, że w moim odczuciu jest znacznie lepszy od poprzedniego, zarówno pod kątem nowych zadań do wykonania przez Elizę, ale też całej historii, która coraz bardziej zaczyna się wyłaniać z mgły.
W tej części, w której z pozoru Agentka dostała mniej intrygujące zadanie, zaczyna dziać się znacznie więcej niż w części pierwszej. Autorka rzuca bohaterkę na głęboką wodę, gdyż niepostrzeżenie dogania ją przeszłość, która była znacznie bardziej zagmatwana i mroczna niż początkowo się wydawało. Pewne wydarzenia splatają się ze sobą w jeden spójny obraz, w którym jednak nadal brakuje pewnych elementów pełniących funkcję łączników. Aura tajemniczości sprawia, że z ciekawością poznaje się kolejne rozdziały. Magia nadal wplata się w codzienność, pojawiają się mitologiczne istoty niekoniecznie o dobrych zamiarach. Nie jest to koniec opowieści, będzie ciąg dalszy, więc nie wszystko zostaje wyjaśnione. Pisarka pozostawia czytelnika w takim momencie, że od razu chce się poznać kontynuację. Zakończenie jest zaskakujące i mocne.
Poznajemy lepiej Elizę Finder i jest to bohaterka, która wraz z rozwojem historii wzbudza większą sympatię. Kibicuje się jej i z uwagą obserwuje, co się wokół niej dzieje. Poza siłą skrywa też wrażliwość i ma chwile zwątpienia, jak każdy. Dobrze poprowadzony jest także wątek jej relacji Davidem, rozwijającego się uczucia, chociaż ich praca sprawia, że wszystko wydaje się dużo bardziej skomplikowane. Nie zabrakło dobrze znanych z poprzedniej części bohaterów takich jak Filip, czy Laura. W drugim tomie sylwetki bohaterów stały się bardziej wyraziste, lepiej zarysowane.
„Agentka. Tom 2” to drugi tom przyciągającej uwagę serii fantasy, który poziomem znacznie przewyższa pierwszą część i zachęca do poznania kolejnych. Usiany magią, osaczony mrokiem, intrygujący i wypełniony ciekawą kreacją świata. Opowieść niesie wiele niespodzianek, a jej walorem jest w intrygujący sposób spleciona fabuła i ciekawa forma. Autorka zaprasza Was do świata, w którym nic nie jest czarno białe, magia przeplata się z codziennością a tajemnic do wyjaśnienia nie brakuje. Z niecierpliwością czekam na kontynuację.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz